بلاگ

نقشه یابی بدن برای خوانندگان

توسط 25 دسامبر 2019

کدام سیستم‌های موجود در بدن در صداسازی نقش دارند ؟

آواز خواندن، شخصی‌ترین ساز است، زیرا تنها ساز موسیقی است که در بدن انسان قرار دارد. به همین دلیل، برای تسلط کامل، سخت‌ترین ساز نیز به حساب می‌آید.

کدام ساز دیگری را بدون اینکه ببینید، لمس کنید و حتی بدون اینکه حس کنید، می‌توانید بنوازید؟

در پیانو، می‌توانید به یک کلاویه نگاه کنید و با اطمینان بدانید که وقتی آن را فشار می‌دهید یک نت مشخص را می‌شنوید.

هدف ما در آواز خواندن چیست؟

ما با آواز خواندن باید سازی را بنوازیم که نه تنها بیشترِ آن را نمی‌توانیم ببینیم یا لمس کنیم، بلکه صدای انسان تنها سازی است که همزمان هم نواختن آن را یاد می‌گیریم و هم آن را می‌سازیم. منظور از ساختن، تقویت و کشش ماهیچه‌ها است (نه تنها در حنجره، بلکه قفسۀ سینه، شکم، حلق، حفرۀ دهان، حفرۀ بینی و غیره). ساختن صدا همچنین شامل افزایش ظرفیت ریه‌ها نیز می‌شود، تا ما سوخت لازم را برای ایجاد صدا داشته باشیم. بخش “یادگیری نواختن ساز” در این فرایند نیز پیچیده است، چرا که در بسیاری از قسمت‌های بدن، در حال هماهنگ کردن عضلات با جریان هوا و رزونانس هستیم. همان‌طور که می‌بینید، آواز خواندن نیاز به یک هماهنگی بسیار ورزشی در بدن انسان دارد. بیایید نگاهی به بعضی از این قسمت‌ها بیندازیم، تا شما به عنوان یک خواننده، یک نقشۀ کلی از بخش‌هایی از بدن خود که در صداسازی شما نقش دارند، داشته باشید و بدانید چگونه این کار را انجام می‌دهند.

سیستم تنفس در نقشه یابی بدن:

به بیان ساده، وقتی هوا را استنشاق می‌کنیم ، آن را از طریق دهان و بینی وارد ریه‌ها می‌کنیم. ماهیچه‌های قفسۀ سینه، شکم و پشت می‌توانند از طریق انقباض و شل کردن، حجم قفسۀ سینه یا ناحیه‌ای که ریه‌ها در آن قرار دارند را افزایش یا کاهش دهند. با افزایش حجم قفسه سینه، فشار در ریه‌ها کم می‌شود. با کاهش حجم قفسه سینه، فشار در ریه‌ها افزایش می‌یابد. این نکته مهم است، زیرا تاثیر مستقیمی در چگونگی هماهنگی جریان هوا با تارهای صوتی برای ایجاد صدای آوازی که به آن آوا (فونِیشیِن) می‌گویند دارد. سیستم تنفسی اغلب به عنوان ژنراتور شناخته می‌شود، زیرا نیروی لازم برای ساختن صدا را به وجود می‌آورد.

سیستم تولید صدا در نقشه یابی بدن:

این سیستم شامل تارهای صوتی و جریان هوا است که با فشار ریه ایجاد می‌شود. به این سیستم منبع صدا گفته می‌شود. هنگامی‌که تارهای صوتی با هوایی که از زیر آن‌ها جریان دارد از هم جدا می‌شوند، مرتعش می‌شوند و تولید صدا می‌کنند. این سیستم همچنین شامل عضلات حنجره نیز می‌شود، که می توانند به طور مستقیم بر طول، ضخامت، نزدیکی تارهای صوتی به هم و میزان ارتعاش آن‌ها تاثیر بگذارد. همۀ این متغیرها روی زیر و بمی، حجم، ثبات ،رنگ صدا و وکال رجیستری که در آن می‌خوانیم، تاثیر می‌گذارد (هد ویس یا صدای سر، چِست ویس یا صدای قفسۀ سینه، و غیره). ماهیچه‌هایی که حنجره را در خود جای داده‌اند نیز می‌توانند به طور غیرمستقیم بر کیفیت‌های ذکر شدۀ صدا، اثرگذار باشند.

سیستم رزونانس در نقشه یابی بدن:

رزونانس، رفت و آمد بین امواج صوتی و فضایی است که در آن حرکت می‌کنند. این رزونانس‌های صوتی تحت تاثیر حرکت و وضعیت زبان، کام نرم، لب، فک، حنجره و حلق هستند. تشدید کننده‌‌های صدا (رزوناتور) مسئول اجرای تمام مصوت‌ها و صامت‌ها هستند. گاهی اوقات از تشدید کننده‌های صدا به عنوان فیلتر یاد می‌شود، زیرا بسته به وضعیت مجرای صوتی ، بخش‌هایی خاص از موج صدا تقویت می‌شوند و به شنونده می‌رسند و سایر بخش‌ها،  قبل از بیرون آمدن از بدن، از بین می‌روند. وقتی که هارمونیک‌های خاصی قوی‌تر می‌شوند یا از بین می‌روند، ما به عنوان شنونده ، تُن یا رنگ صدا را به حالت خاصی درک می‌کنیم. به عنوان مثال ، وقتی تعداد زیادی از هارمونیک‌های بالاتر تقویت می‌شوند، عموما صدا برایمان روشن‌تر می‌شود، و وقتی هارمونیک‌های پایین‌تر تقویت می‌شوند، صدای تیره تری را می‌شنویم.

راستا و تراز کلی بدن:  وضعیت و هم‌ترازی بدن، از نوک سر تا انگشت پا، می‌تواند بر نحوۀ عملکرد هر سه سیستم اصلی درآوا سازی، یا فرایند صدا سازی تاثیر بگذارد. به همین دلیل، شناخت و تمرین یک وضعیت بدنی که به سیستم‌های تنفس، تولید صدا و رزونانس اجازۀ کار و تعامل مطلوب را بدهد، حائز اهمیت است.

مهم است بدانیم که:

تراز کردن بدن به پوزیشن یا ژست خاصی اشاره نمی‌کند. بلکه به معنای حالتی خنثی است که فرد در آن انعطاف پذیری و آزادی لازم برای سایر حالات، ژست‌ها و حرکات و غیره را داشته باشد. نمونه ای از یک وضعیت بدنی که می‌تواند روی خواندن تاثیر منفی بگذارد، قوز کردن و خم کردن شانه ها است. خم کردن شانه ها نه تنها باعث بسته شدن قفسۀ سینه و کاهش ظرفیت ریه‌ها می‌شود و در واقع سوخت کمتری را در اختیار خواننده قرار می‌دهد، بلکه می‌تواند باعث فعالیت بیش از حد عضلات در برگیرندۀ حنجره شود، که خود می‌تواند بر نحوۀ ارتعاش تارهای صوتی تاثیرگذار باشد .این فعال‌سازی درعضله می‌تواند وضعیت حنجره را تغییر دهد، که متعاقبا باعث تغییر فضایی خواهد شد که امواج صوتی در آن حرکت می‌کنند، و به عبارت دیگر باعث عوض شدن رزونانس می‌شود. این یکی از سناریوهای فراوانی است که ممکن است اتفاق بیفتند. موضوعی که در این سناریو به آن اشاره نشد این است که افزایش فشاری که در مجرای صدا در نتیجۀ این قوز کردن رخ می‌دهد، می‌تواند باعث شود که تارهای صوتی محکم‌تر به سمت هم جمع شوند، و این بر نحوۀ ارتعاش آن‌ها تاثیر می‌گذارد. احتمالات زیادی وجود دارد که با توجه به آناتومی و فیزیولوژی فرد ممکن است رخ دهد.

این بررسی مختصر در صدای انسان به وضوح نشان می‌دهد که :

ابزار صدا، چیزی بیش از چند عضله در گردن است. صدا به هماهنگی در چند سیستم اصلی احتیاج دارد، که همۀ آن‌ها متشکل از تعداد زیادی ماهیچه، استخوان، رباط‌های تاندون و بخش‌های دیگر هستند. انسجام عملکرد این سیستم‌ها، راستا و تراز کلی بدن که این سیستم‌ها در آن قرار گرفته اند، به ما به عنوان انسان، اجازۀ صداسازی می‌دهد. کنترل داشتن و در نهایت تسلط بر ابزار پیچیدۀ صدای انسان، نیاز به زمان، تمرینات فکر شده و افزایش آگاهی دارد.

نویسنده : علیرضا پوراستاد

برگرفته از مقالۀ زَک برَدفورد (مربی صداسازی و مدیر استودیوی “مرکز مربیگری صدای نیویورک” در استرالیا)

راه‌های حفظ سلامتی صدا

توسط 25 اکتبر 2019

راه‌های حفظ سلامتی صدا چیست ؟

خواندن، مثل یک نوع  فعالیت ورزشی است. درست همانطور که ورزشکاران باید مراقب بدن خود باشند ، ما نیز به عنوان خواننده باید مراقب صدای خود باشیم. خواننده‌های زیادی هستند که شور و شوق زیادی برای خواندن دارند. با این حال، در این اشتیاق برای پیشرفت سریع، گاهی گوش دادن به صدای خودشان را  فراموش می‌کنند. همانطور که شما روزانه تا زمانی‌که بدنتان کشش دارد می‌توانید در باشگاه فعالیت کنید، در خوانندگی هم شما تا جایی‌که صدایتان نیازمند استراحت شود می‌توانید بخوانید. اگر به بدنتان گوش دهید، تمام علائم مورد نیاز را به شما می‌دهد. در این مقاله نکاتی را بررسی می‌کنیم تا با تلاش در رعایت آن‌ها، تارهای صوتی در وضعیت عالی نگهداری شوند.

صدای خود را سلامت نگه دارید :

آب‌رسانی حنجره چیست و برای حفظ سلامتی صدا چگونه باید حنجرۀ خود را مرطوب نگه دارید؟

حتما به شما گفته شده است که قبل از خواندن باید حنجرۀ خود را هیدراته کنید. دلیل اصلی هیدراته بودن حنجره قبل از خواندن این است که تارهای صوتی ما با یک لایۀ نازک مخاط پوشانده شده‌اند که برای ارتعاش نرم و راحت به آن نیاز دارند. هرچه این لایۀ مخاط روی تارهای صوتی نازک‌تر باشد، بهتر است. اگر دچار کمبود آب شوید، این لایه ضخیم‌ترمی‌شود و حرکت تارهای صوتی را مشکل‌تر می‌کند. ضخیم شدن لایۀ مخاطی همچنین می‌تواند باعث شود که دائم بخواهید گلوی خود را صاف کنید، که این باعث آسیب رساندن به تارهای صوتی می‌شود. اگر احساس می‌کنید که باید گلوی خود را صاف کنید، سعی کنید در برابراین  میل مقاومت کنید و درعوض، مقداری آب بنوشید، یا یک سرفه هوادار ملایم کنید تا خلط برطرف شود. نوشیدن مقدار زیادی آب، کاری است که برای نازک ماندن مخاط می‌توانید انجام دهید !

راه‌های دیگر آب‌رسانی در سلامتی صدا:

اگر نوشیدن آب را دوست ندارید، دمنوش‌های گیاهی، آب طعم‌دار یا خوراکی‌های حاوی آب زیاد (هندوانه ، خیار و غیره) را امتحان کنید، اما در مورد نوشیدنی‌های کافئین‌دار و الکلی احتیاط کنید، زیرا به جای آب‌رسانی به تارهای صوتی، آن‌ها را خشک می‌کنند. اسپری‌های خوبی هم برای حلق و بینی وجود دارند که به روان کردن تارهای صوتی کمک می کنند.

همچنین توصیه می‌شود که در اتاق خود یک دستگاه بُخور(مرطوب‌کنندۀ هوا) داشته باشید، مخصوصا در هنگام خواب. این دستگاه، میزان رطوبت موجود در هوای اتاق را که اغلب به دلیل وجود بخاری و دستگاه‌های تهویه خشک است، افزایش می‌دهد. اگر شما با دهان باز می‌خوابید این مرطوب‌کنندۀ هوا برای شما مفید خواهد بود چرا که احتمالا تمام شب هوای خشک را تنفس کرده‌اید. اگر گلوی شما صبح‌ها بعد از بیدار شدن خشک است،  نشان دهنده ی این است که به یک دستگاه مرطوب کنندۀ هوا، نیاز دارید.

برای سلامتی صدای خود چگونه از تارهای صوتی  به‌درستی استفاده کنید؟

حالا که می‌دانید چگونه تارهای صوتی خود را مرطوب نگه دارید، در مورد استفاده از تارهای صوتی صحبت می‌کنیم. اینجاست که توصیه می‌شود به صدای خود گوش دهید. هنگامی که می‌خوانید، تارهای صوتی شما در مقابل یکدیگر شروع به ارتعاش می‌کنند تا اصوات مختلفی ایجاد کنند. اگر با تکنیک نادرست آواز بخوانید یا بیش از حد از صدای خود استفاده کنید، تارهای صوتی می‌توانند شروع به متورم شدن کنند. بدن شما با علائم هشداردهنده مانند خش در صدا یا هوادار شدن صدا به شما خبر می‌دهد که این تورم آغاز شده است. وقتی تارهای صوتی متورم می‌شوند، بسته شدن برایشان سخت‌تر می‌شود، به همین دلیل صدا هوادار می‌شود.

چطور می‌توانید تورم تارهای صوتی خود را درمان کنید؟

درمان تورم تارهای صوتی، استراحت صوتی است، یعنی صحبت نکردن و حتی نجوا نکردن. این موثرترین روش برای کاهش تورم است. در این مورد هم شما باید به هشدارهای بدن خود گوش کنید. پس اگر اجرای خوانندگی داشته‌اید و تازه تمام شده است، و احساس خستگی صدا می‌کنید، بلافاصله اقدام به صحبت کردن با صدای بلند در یک مهمانی شلوغ نکنید!

همچنین اجرای تکنیک مناسب در تولید صدا می‌تواند از تورم تارهای صوتی و صدمۀ صوتی جلوگیری کند. حتماً یاد بگیرید که چگونه به جای کشش بیش از حد صدای سینه به سمت بالا، صدای میکس تولید کنید. آواز خواندن با صدای سینه مثل یک حرکت ورزشی حساس است و در صورت انجام ناصحیح، آسیب‌رسان است. با کمک یک معلم صداسازی، صدای میکس خود را پیدا کنید.

کدام محدودۀ صوتی برای صحبت کردن بهتر است؟

نحوۀ استفادۀ شما از صدای صحبت کردنتان خیلی مهم است. این روزها خانم‌های بسیاری هستند که با “صدای برشته” یا “وکال فرای” صحبت می‌کنند، صدایی مثل قیژقیژ چوب قدیمی که درقسمت صدای سینه استفاده می‌شود. چست ویس یا صدای سینه، پایین‌ترین وکال رجیستر است. بنابراین ارتعاش تارهای صوتی در این ناحیه بسیار آهسته است. از وکال فرای می‌توان در موقعیت‌های خاص و در حد اعتدال استفاده کرد. ممکن است استفادۀ شما از وکال فرای در خواندن عمدی نباشد، اما بسیاری از خانم‌ها تحت تاثیر شنیدن این صدا در آهنگ‌های پاپ یا در حرف زدن دیگران، از این شیوه تقلید می‌کنند. اولین قدم برای رفع چنین مشکلی این است که آگاهانه انجامش دهید.

هنگام صحبت از رزوناتورهای صدایتان استفاده کنید :

هنگام بازدم، اجازه دهید کلمات از دهان شما به هوای بیرون هدایت شوند. گرچه تعداد آقایانی که از وکال فرای استفاده می‌کنند زیاد نیست ، اما آقایان نیز باید در مورد صدای صحبت کردن خود احتیاط کنند. بنابراین، اطمینان حاصل کنید که طنین صدا در قسمت ماسک صورت است. درست‌تر صحبت کردن نه تنها موجب سلامت بهترِ صدا می‌شود، بلکه خواندن شما را نیز بهبود می‌بخشد.

تمرینات عالی و خواندن را ادامه دهید ، اما در طول این مسیر، بهترین مراقبت را از صدای خود داشته باشید. حتما تفاوت را خواهید شنید!

نویسنده: علیرضا پوراستاد

برگرفته از مقالۀ جولی بروکس (معلم صداسازی در مرکز مربیگری صدای نیویورک)

 

 

اهمیت تمرینات صداسازی در خوانندگی

توسط 25 اکتبر 2019

کجا باید تمرینات صداسازی را انجام دهیم؟

بیایید با مکان شروع کنیم. پیدا کردن فضایی برای تمرینات صداسازی که در آن احساس رهایی و عدم محدودیت کنیم بسیار مهم است. در مسیر ساخت صداهای گوش‌نواز، مطمئناً صداهایی را هم خواهیم ساخت که چندان گوش‌نواز نیستند. اگر مکان تمرین ما جایی باشد که نگران شنیده شدن یا قضاوت شدن توسط دیگران هستیم، تمرین ما چندان موثر نخواهد بود. داشتن پیانو یا هر ساز دیگری در حین تمرین برای پیدا کردن نت‌ها مفید است، هرچند ضروری نیست.  همچنین اگر در محل تمرین خود یک آینۀ قدی داشته باشیم تا بتوانیم ژست و وضعیت بدنی خود و هر حالت و تنش غیر ضروری که در بدن ما در حین خواندن وجود دارد را ببینیم، بسیار عالی است. مقداری آب هم در دسترس داشته باشیم تا بتوانیم به بدنمان آب‌رسانی کنیم!

مدت زمان تمرینات صداسازی چقدر باشد؟

پاسخ این سؤال بسته به سطح ما و اینکه چه مدت است می‌خوانیم، کمی متفاوت است. من معمولاً به هنرجویان 30-45 دقیقه تمرین در هر جلسه را توصیه می‌کنم. با این حال، این فقط یک پیشنهاد است و قطعا می‌توانیم کمتر یا بیشتر از این تمرین کنیم. برای رسیدن به نتیجۀ ایده‌آل باید پنج تا شش روز در هفته تمرین کنیم. از آنجا که ما در خوانندگی در حال تمرین دادن عضلات هستیم ، ممارست در تمرین نقش کلیدی دارد. چرا که می‌خواهیم عضلات را به انجام کاری عادت دهیم که با آنچه در حال حاضر انجام می‌دهند فرق دارد. سعی کنیم برای این تمرینات در تقویم شخصی خود برنامه‌ریزی کنیم تا حتما انجام شود. به خاطر داشته باشیم که ما به عنوان خواننده، برخلاف نوازنده‌ها، در حال آموزش ماهیچه‌های خود هستیم. از آنجا که صدای ما، ساز ما محسوب می‌شود، باید نهایت مراقبت را از آن به عمل آوریم. صدای ما تا زمانی که نیاز به استراحت پیدا کند، می‌تواند کارآمد باشد. اگر بعد از تمرین، متوجه گرفتگی یا هوادار بودن صدایمان شدیم، یعنی بیش از حد تمرین کرده‌ایم و زمان استراحت است. تمرین ما نباید به نقطه‌ای برسد که صدایمان در این حد خسته شود. به بدنمان گوش دهیم!

زمانی‌که برای تمرینات صداسازی صرف می‌کنیم را جدی بگیریم.

داشتن ذهنیت صحیح در تمرینات صداسازی چیست ؟

بعد از پیدا کردن وقت مناسب و جای راحت برای تمرین، داشتن ذهنیت صحیح نیز برای یک جلسه ی تمرینی عالی در صداسازی لازم است. ما باید اهدافی داشته باشیم که در طول تمرینات صداسازی به دنبال تحقق آن‌ها باشیم و تمرکز خود را روی آن اهداف بگذاریم. کیفیت از کمیت مهم‌تر است. وسایلی که تمرکز ما را به هم می‌زنند (رایانه، تلویزیون، تلفن همراه و غیره) را از محل تمرین خود دور یا حداقل آن‌ها را خاموش کنیم. در مدتی که به تمرین اختصاص داده‌ایم نباید همزمان کار دیگری کنیم. همچنین بهتر است هنگام تمرین بایستیم، چرا که ساز ما که همان صدای ماست در این حالت در بهترین وضعیت خود قرار دارد. زمان تمرین، فرصتی است تا  ذهنمان را از مشکلات دیگر در زندگی دور کنیم و فقط روی موسیقی متمرکز باشیم. همین که سعی کنیم و اجازه ندهیم اضطراب مربوط به مسائل دیگر در طول تمرین به ذهن ما وارد شود، خودش مثل یک مراقبه است. وقتی تمرکز خود را حفظ می‌کنیم، زمان تمرینمان باارزش‌تر می‌شود.

اهمیت گرم کردن صدا در تمرینات صداسازی چیست؟

حتما تمام جلسات تمرین خود را با گرم کردن صدا شروع کنیم. همان‌طور که تمرین در باشگاه را با مقداری حرکات کششی ملایم و کاردیوی سبک آغاز می‌کنیم، همین کار را هم باید در ابتدای جلسۀ تمرین خوانندگی خود انجام دهیم تا صدایمان آسیب نبیند. مطمئن‌ترین روش برای تمرین این است که کلاس‌های آواز خود را ضبط کنیم و در تمرینات صداسازی، همراه با درس‌های ضبط شده بخوانیم. با این روش ما کاملا می‌دانیم که در چه گامی باید بخوانیم و می‌توانیم تمام توجه خود را روی تکنیک بگذاریم. خوب است بدانیم هر تمرین را به چه دلیلی انجام می‌دهیم. اگر ما بدون هیچ فکری تمرین می‌کنیم و نمی‌دانیم که معنی و هدف هر تمرین چیست، تمرینات چندان موثری نخواهیم داشت. اگر مطمئن نیستیم که چرا مربی صداسازی ما تمرین خاصی را به ما داده است، از سؤال کردن نترسیم. پس از پایان خواندن با تمرین‌های ضبط شده، می‌توانیم کار روی آهنگ خود را شروع کنیم. مطمئن شویم که آهنگ خود را در گام صحیح می‌خوانیم تا به صدای خود آسیب نزنیم!

توصیۀ آخر :

در آخر، توصیه‌ می‌شود که حتما ذهنیت و نگرش مثبث خود را حفظ کنیم. یادگیری آواز خواندن کار ساده‌ای نیست و به زمان و پشتکار در صداسازی نیاز دارد. ممکن است احساس آسیب‌پذیری کنیم، اما نتیجه‌ای که می‌گیریم، بسیار فراتر از این سختی‌ها است. تغییرات در صدا یک شبه اتفاق نمی‌افتد و نیازمند تمرین مداوم است. افراد زیادی در خواندن استعداد دارند، اما پیگیری و ممارست مهمترین اصل در آموزش خواندن و رسیدن به صدای خوانندگی است. تمرینات خود را ادامه دهیم!

نویسنده : علیرضا پوراستاد

برگرفته از مقالۀ جولی بروکس (معلم صداسازی در مرکز مربیگری صدای نیویورک)

مبانی سلامت صدا

توسط 25 اکتبر 2019

چطور می‌توانیم از صدای خود مراقبت کنیم ؟

به نظر می‌رسد که همیشه خواننده‌ی موفقی وجود دارد که به دلیل بروز مشکلات در صدای خود، مجبور است تورهای خود را متوقف کند، از خوانندگی فاصله بگیرد و استراحت کند، یا تحت معالجۀ پزشکی قرار بگیرد. سلامت صدا اغلب مورد کم توجهی قرار می‌گیرد، اما به محض بروز مشکلات، می تواند فعالیت خواننده را متوقف کند و در بعضی موارد منجر به عمل جراحی، استراحت و نقاهت طولانی مدت پس از جراحی شود. ما به خوانندگان به چشم ورزشکاران حرفه‌ای درجه یک جهانی نگاه نمی‌کنیم، اما برخی از متخصصان پزشکی می‌گویند فشاری که بر اثر یک تا سه ساعت خواندن در هر شب بر روی صدا وارد می‌شود، به اندازۀ فشاری است که یک دوندۀ ماراتون در المپیک به بدن خود وارد می‌کند. عوامل دیگری مانند تغذیه، سیگار کشیدن، استفاده از مواد مخدر، محیط‌های پر سر و صدا و آموزش‌های مناسب صداسازی (یا عدم وجود آن‌ها) همگی در توانایی یک خواننده برای اینکه بتواند هر شب بهترین اجرای خود را روی صحنه ببرد، نقش دارند. مانند بسیاری از مسائل مرتبط با سلامتی، پیش‌گیری بسیار آسان‌تر و ارزان‌تر از درمان و عمل جراحی است. بنابراین دانستن این‌که چگونه صدای خود را سلامت نگه داریم بسیار مهم است.

کدام ستاره‌ها صدای خود را از دست دادند ؟

در سال 2011، سه هنرمند بزرگ صنعت موسیقی، به دلیل مشکلات سلامت صدا از بازار موسیقی خارج شدند. مشکلات آن‌ها اندکی با هم متفاوت بود و همگی نیاز به استراحت و در نهایت جراحی داشتند.

*مشکلات سلامت صدای ادل

ادل لوری بلو ادکینز، خوانندۀ با استعداد پاپ بریتانیایی، که می‌توان او را به جرات با ارزش‌ترین صدا در موسیقی پاپ دانست، وقتی به دلیل وضعیت تارهای صوتی خود مجبور شد با لغو هفده کنسرت در آمریکا، تور خود را ناتمام بگذارد و تحت عمل جراحی لیزر قرار بگیرد، در سکوت فرو رفت. او تنها یک نمونه‌ای از هنرمندانی است که درحفظ مکانیسم آواز خود با مشکل روبرو شده‌اند. مشکل ادل، که در رسانه‌ها از آن با عنوان خونریزی تارهای صوتی یاد شده، به احتمال زیاد به دلیل فشارهای حاصل از تورهایش، تشدید شده بود.

چنین خونریزی هایی اغلب نتیجۀ فونوتراما  یا همان فشارهای فیزیکی ناشی از اجرا، بر رگ‌های نازک خونی در تارهای صوتی هستند. خواندن با صدای بلند یا فشار وارد کردن به صدا هنگام خستگی یا بیماری، ممکن است یک خواننده را برای این خونریزی‌های مربوط به صدا مستعد کند. زمانی‌که در بهبودی ادل پیشرفت حاصل شد، بازگشت او به خوانندگی بسیارآهسته بود، و با یادگیری دروسی که خودش از آن‌ها به عنوان “درس‌های بسیار ابتدایی صداسازی” نام می‌برد، همراه بود. او در نیمه‌ی اول سال از اجرا روی صحنه فاصله گرفت تا از بازگشت کامل صدای خود اطمینان حاصل کند.

مشکلات سلامت صدای استیون تایلر

استیون تایلر از گروه آئروسمیت نیز در سال 2006 با همین مشکل دست و پنجه نرم کرده بود و به گفته ی کارشناس صدا، دکتر استیون م. زیتلز ( پزشک دانشکدۀ پزشکی هاروارد که در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون مشغول فعالیت است و هر دو این هنرمندان را معالجه کرده است ) تایلر نیز  به یک عمل جراحی مشابه با ادل نیاز داشت.

مشکلات سلامت صدای کیت اوربان

کیت اوربان، سمبل موسیقی کانتری نیز در نوامبر2011 تحت عمل جراحی قرار گرفت تا پولیپ صوتی‌اش را بردارد.

پلیپ به معنای “توده” است و منظور از آن سرطان یا ضایعه پیش سرطانی نیست. ایجاد این پولیپ در نقطه‌ی میانی تارهای صوتی، نشان می‌دهد که این مشکل نیز احتمالا نتیجۀ فونوتراما (فشار بیش از حد به صدا) است. به اوربان گفته شد تا در حالی‌که روند بهبودی‌اش توسط یک تیم حرفه‌ای سلامت تحت نظر بود، سه ماه از خوانندگی فاصله بگیرد.

 مشکلات سلامت صدای جان مایر

جان مایر، خواننده و آهنگساز، یکی دیگر از هنرمندان بزرگی بود که  با مشکلات سلامت صدا روبرو شد. در اکتبر 2010، مدیر برنامه‌های وی اعلام کرد که پس از یک دورۀ طولانی مدت استراحت، صدای مایر هنوز بهبود نیافته است و به همین دلیل جان‌مایر تصمیم به جراحی گرفت. مشکل مایر به عنوان یک گرانولوم توصیف شده‌است، یک رشد شبه توموری خوش‌خیم که ناشی از سوزش و تحریک یا ترومای تارهای صوتی است و غالباً در پشت تارهای صوتی، بالای بخشی از غضروف که به آن زائدۀ صوتی

می‌گویند و دقیقاً زیر غشای پوشاننده‌ی حنجره قرار دارد، یافت می شود.

همانند ادل و کیت اوربان، مایور هم به توصیه‌ی پزشکانش، تا برگشتن و بهبود کامل صدایش از تروما و نقاهت جراحی، خواندن را کنار گذاشت و ضبط آلبومش را متوقف کرد.

اگرچه به نظر می‌رسد که مشکلات سلامت صدا مثل یک اپیدمی بر صنعت موسیقی اثر گذاشته، با این‌حال عوامل عقلانی متفاوتی هستند که باعث شده‌اند خوانندگان با سابقه، این چالش‌ها را شناسایی و رفع کنند.

عامل اول این است که آگاهی و گزینه‌های درمانی از دهه 1990 تا امروز به طرز چشمگیری افزایش یافته است. به نقل از دکتر زیتلز در روزنامۀ  نیویورک تایمز، استفاده از دوربین‌های فیبر نوری برای اسکن کردن تارهای صوتی و تشخیص ناهنجاری‌ها و آسیب‌های جزئی، در پانزده تا بیست سال گذشته رایج‌تر شده است. همزمان، خواننده‌ها از پیامدهای بلند مدت احتمالی ناشی از درمان نکردن مشکلات کوچک آگاه شده‌اند و حالا راحت‌تر با متخصصین مشورت می‌کنند.

عامل دوم این است که چون فروش آلبوم‌ها و آثار ضبط شده اغلب بخش کوچکی از درآمد کلی یک هنرمند را تشکیل می‌دهد، برنامه‌های تور گسترده‌تر شده‌اند. برای دریافت سود حداکثری از این تورها، کنسرت‌ها غالباً پشت سر هم و در شب‌های متوالی برگزار می‌شوند، و فشار وارده به دستگاه صوتی بدن، که درصورت امکان می‌تواند یک یا دو روز بین اجراها استراحت کند، افزایش می‌یابد.

مشکل صدای پُل استنلی

مشکل صدای پُل استنلی، عضو مهم گروه محبوب کیس در سبک راک، اثباتی بر این نکته است. او برای دستکاری رگ‌های خونی در تارهای صوتی خود تحت عمل جراحی قرار گرفت. وی با صحبت در مورد چهل سال برگزاری تور و اجراهایی که برای به حداکثر رساندن سود مالی، تا جایی که ممکن بود فشرده برگزار می‌شدند، اظهار داشت ” ماهیت خوانندگی راک، وجود کشش در صداست، و زمانی‌که این موضوع با تعداد اجراهایی که داریم ترکیب می‌شود، به این معنی است که به خودمان زمان کافی برای بهبود صدا نمی‌دهیم، و این، مشکل را پیچیده‌تر می‌کند. من خودم را می‌دیدم که سخت‌کوشانه درحال اجرا بودم، در حال انجام کاری که آن زمان برایم آسان و بی دردسر بود، و وقتی دوران بلوغ کاری‌ام را پشت سر گذاشتم، از شنیدن گرفتگی در صدایم متعجب شدم.

شکی نیست که خوانندگی در یک گروه راک نیاز به تمرین و استقامت دارد، اما خوانندگانی که چندین ساعت بی‌وقفه و بدون دستگاه‌های تقویت صدا، با همراهی یک ارکستر کامل و در سالنی مملو از جمعیت که ظرفیت 4000 نفری آن تکمیل شده، آواز می‌خوانند، فشار بیشتری روی صدای خود وارد می‌کند. خواننده‌های اپرا و کسانی‌که به آن‌ها آموزش می‌دهند، مانند دکتر لینل وینز، استاد صدای دانشگاه “کنسرواتوار پسفیک موسیقی” در استاکتون کالیفرنیا، این را به خوبی می‌دانند.

تحقیقات دکتر وینز در سلامت صدا

دکتر وینز، عضو سابق هیئت علمی در “سمپوزیوم مراقبت از صدای حرفه‌ای در فیلادلفیا” و همچنین عضو هئیت علمی “کنفرانس صدای پسیفیک” در سانفرانسیسکو است. او همچنین دریافت‌کنندۀ جایزۀ معتبر “Van L. Lawrence Fellowship” است که مشترکا توسط “بنیاد صدا” و “انجمن ملی معلمان آواز” به منظور تقویت آموزش‌های بین رشته‌ای در میان متخصصین گوش و حلق و بینی، دانشمندان علم صدا، معلمان آواز و آسیب شناسان گفتاری اهدا می‌شود. دکتر وینز بیش از سی و سه سال به خوانندگان مشتاق در سبک کلاسیک آموزش داده است و چندین نکته ساده و منطقی را ارائه می‌دهد که می‌تواند به هر خواننده‌ای کمک کند تا صدای خود را کمتر در معرض ریسک و خطر قرار دهد.

مانند سازهای موسیقی، صدا نیاز به مراقبت صحیح دارد تا هنگامی‌که برای اجرا فراخوانده شد، آماده باشد. خانم وینز می‌گوید “برای داشتن عملکرد صحیح در صدا، باید آن را به خوبی نرم و روان کرد. تاثیرات ناشی از الکل، دود سیگار، ماری جوانا و سایر داروها باعث خشکی دستگاه صوتی بدن می‌شود و می‌تواند منجر به ورم و التهاب تارهای صوتی شود.”

توصیه‌های دکتر وینز در سلامت صدا

دکتر وینز توصیه می‌کند که” نوشیدن مقدار زیادی آب، قبل از اجرا، در حین اجرا و بعد از اجرا ضروری است. همچنین استراحت و ورزش کافی و تغذیۀ مناسب بین اجراها بسیار مهم است. سعی کنید تا حد ممکن از مکان‌های پر سر و صدایی که برای شنیده شدن صدایتان در آن‌ها مجبور به داد زدن هستید، دوری کنید. مثلا تلاش برای شنیده شدن و بلندتر کردن صدایتان از صداهای دیگر در پشت صحنۀ یک مراسم افتتاحیه، یا در یک ماشین که ساعت‌ها در اتوبان سوار آن هستید، شرایطی هستند که می‌توانند آسیب بیشتری به صدای ما وارد کنند..

هشدارهای دکتر وینز در سلامت صدا

دکتر وینز همچنین هشدار می‌دهد که ”صاف کردن گلو، فریاد زدن یا جیغ زدن، خواندن با صدای بسیار بلند برای زمان بسیار طولانی، خواندن ترانه هایی که گام آنها خیلی پایین یا خیلی بالا است، یا وارد کردن فشار بیش از حد به صدا، همه میزان آسیب را افزایش می‌دهند. اگر اذیت می‌شوید، حتما کاری را اشتباه انجام می‌دهید. به صدای خودتان گوش کنید و ببینید به شما چه می‌گوید”.

خواندن بیش از حد بر روی صحنه، به ویژه هنگامی‌که وضعیت مانیتور صدا مناسب نباشد، یکی دیگر از دلایل احتمالی آسیب صوتی است، به ویژه برای هنرمندانی که در حال برگزاری تورهای خود هستند. دکتر وینز می‌گوید ” شما باید بدانید صدایتان را واقعا برای چه کاری می‌خواهید، آن کار را در اولویت قرار دهید و سپس بهترین تصمیم را برای محافظت از صدایتان بگیرید”.  بنابراین اگر در حال برگزاری تور هستید و گلودرد دارید، نوازندۀ گیتار گروه شما می‌تواند به جای شما مصاحبه ها و امضای آلبوم‌ها را انجام دهد و به شما کمک کند، تا شما در پشت صحنه و در هتل، برای اجرای بعدی به صدای خود استراحت دهید.

نکات اضافی برای مراقبت از صدا

وینز اضافه کرد “مراقبت از بدن ومدیریت کردن استرس جسمی و روحی شما نیز از عوامل اصلی در حفظ سلامت صوتی است. شاید بهترین  پیشگیری، آموزش درست باشد. پیدا کردن یک مربی خوب بهترین کاری است که می‌توانید برای خود انجام دهید”.

در صورت بروز آسیب در صدا، خواننده قاعدتا باید توسط تیمی از متخصصان معالجه شود. این تیم ممکن است شامل پزشک گوش و حلق و بینی، معلم صدا یا مربی آواز باشد، که به خواننده کمک می‌کنند ازهرگونه تکنیکی که ممکن است باعث تشدید مشکل شود دوری کند، وهمچنین در صورت لزوم شامل یک آسیب‌شناس گفتاری باشد که می‌تواند به بازیابی صحیح صدا کمک کند.

وینز نتیجه گیری می‌کند: “مکانیسم صدا یک مکانیسم ظریف است، بنابراین عاقلانه این است که اقدامات پیشگیرانۀ لازم را انجام دهیم تا فعالیت طولانی و پرباری در خوانندگی داشته باشیم.

نویسنده : علیرضا پوراستاد

برگرفته از مقالۀ کیت هاتچک (مدیر بخش موسیقی دانشگاه پسیفیک)

خستگی صدا

توسط 25 اکتبر 2019

 

آیا مطالعه علمی صدا می‌تواند به خوانندگان گروه کر کمک کند؟

امروزه این تفکر که خوانندگی، هم یک فعالیت ورزشی و هم  یک نمایش هنری است در بین دانشمندان و پزشکان به خوبی پذیرفته شده است. مشکلاتی که برای معلمان، صداپیشگان و همۀ کسانی‌که با صدا سر و کار دارند، دلیلی بر تحقیق در زمینۀ خستگی صدا شده و همین اتفاق در مورد فعالیت‌های تکرار شوندۀ دیگر که می‌توانند به سندروم “آسیب فشار مکرر” منجر شوند نیز رخ داده است.

خستگی صدا چیست ؟

تعریف خستگی صدا معمولاً با افزایش فعالیت صدا، کاهش محدودۀ زیر و بمی و انعطاف‌پذیری صدا، و کاهش قدرت یا پروجکشن یا کیفیت صدا همراه است. از دلایل این مشکل، خستگی عضلاتِ سیستم صداسازی یا سیستم تنفسی است، و اینکه  پاسخگویی مغز( که به عنوان “مرکز فرمان” برای فعال کردن عضلات عمل می‌کند) به فرمان‌های در حال انجام مربوط به خواندن، ضعیف‌تر می‌شود. تارهای صوتی (یا پرده های صوتی) از چندین لایۀ مختلف تشکیل شده‌اند – ماهیچه، بافت متصل‌کننده و یک لایۀ مرطوب به نام مخاط – همۀ این‌ها به طور مستقل در سیکل باز و بسته شدن تارهای صوتی، حرکت می‌کنند. این لایه‌ها همه به عواملی مانند کم آبی، جریان خون، التهاب و فشارهای غیر ارادی، واکنش متفاوتی نشان می‌دهند.

مهم‌ترین عامل تعیین‌کنندۀ خستگی صدا چیست؟

منابع امروزی نشان می‌دهد که مهم‌ترین عامل تعیین‌کنندۀ خستگی صدا، خودِ عضلات تارهای صوتی نیست، بلکه تغییرات کشش و فشار، در عضلات حنجرۀ بیرونی است. این موجب بالا رفتن حنجره از وضعیت عمودی، و درگیر شدن عضلات گردن است، که باعث می‌شود برای قرار گرفتن تارهای صوتی در موقعیتی که بتوانند با بازدم مرتعش شوند، نیاز به نیروی بیشتری باشد.

خستگی صدا چه زمانی رخ می‌دهد؟

خستگی صدا، بیشتر هنگام نگه داشتن صدا در محدوده‌های بالا و خواندن با شدت و با صدای بلند رخ می‌دهد. بعضی خوانندگان به دلیل عوامل ژنتیکی، بدنی و احساسی برای خستگی صدا مستعدتر هستند. ناهنجاری‌های دستگاه صوتی، مانند التهاب یا مشکلات ساختاری مانند گره در تارهای صوتی (نُدول یا ناجل)، باعث تشدید خستگی صدا می‌شوند، زیرا با وجود این مشکلات، فشارهوای مورد نیاز برای مرتعش کردن تارهای صوتی بیشتر می‌شود.

معلمان آواز و خوانندگان با تجربه، بهتر از آواز خوان‌هایی که آموزش ندیده‌اند، قادر به تشخیص موقعیت و عملکرد عضلات داخلی و خارجی هستند و بنابراین می‌توانند تکنیک‌هایی برای رفع این مشکل پیاده کنند.

اما چگونه این اطلاعات به یک خوانندۀ آماتور کُر، که تعداد اجراهای تمرینی‌اش رو به افزایش است و به اجرای اصلی منتهی می‌‍شود، کمک می‌کند؟

 یک رهبر کُر یا مربی آواز می‌تواند در خیلی از جنبه‌های تکنیکی از جمله موارد زیر، کمک کننده باشد :

  • در اجرا، محدوده‌ای از صدا را به خواننده محول کند که مناسب او باشد
  • برای کاهش فشار در رپرتوار بالا یا طولانی، پیشنهاد تغییراتی در اجرای مصوت‌ها را بدهد
  • خواننده را تشویق کند تا با زحمت کمتر، پروجکشن بهتری از صدایش داشته باشد
  • از تمرینات گرم کردن صدا استفاده کند
  • در طول بیماری هنرجو یا بعد از آن، به او راهنمایی‌های لازم را در زمینۀ خوانندگی بدهد

عوامل دیگری که ممکن است خستگی صدا را کاهش دهند شامل این موارد هستند:

  • رپرتوار های پر زحمت را با دادن چند نوبت استراحت، یا با اجرای بخش‌هایی که خستگی کمتری ایجاد می‌کنند مدیریت کند
  • از ایستادن خواننده برای مدت طولانی جلوگیری کند
  • خواننده را به داشتن استراحت کافی و برنامه‌ریزی مناسب برای سفر، به ویژه در تورها تشویق کند
  • قبل از اجرا، دوره‌های سکوت برقرار کند
  • در مکان‌هایی که صدای اضافه وجود دارد (مثل هواپیما یا واگن قطار) فعالیت صوتی خواننده را محدود کند
  • به آب‌رسانی مناسب، به ویژه در محیط‌های خشک یا پر گرد و غبار، توجه کند

ارتباط رژیم غذایی با خستگی صدا چیست ؟

اصلاح رژیم غذایی نیز می‌تواند کمک کننده باشد – به عنوان مثال، اجتناب از غذاهای سنگین یا چرب قبل از اجرا، زیرا این غذاها زمان بیشتری در معده می‌مانند و باعث کاهش حرکت قفسۀ سینه و شکم می‌شوند. همچنین، کافئین و غذاهای پرادویه علاوه بر سوزش معده، که می‌تواند سیستم صداسازی را تحریک کند، از دست رفتن آب بدن را نیز به همراه دارند. الکل می‌تواند توانایی مغز را مختل کند و مواد غذایی دارای شاخص قند بالا، مانند قندهای ساده، باعث نوسان در قند خون و سطح انرژی می‌شوند.

به طور خلاصه، مطالعات علمی و مشاهدات نشان می‌دهد که فرآیند خواندن در انسان هم پیچیده و هم تطبیق پذیر است.

لازم است که خود خواننده در مورد محرک ها اطلاعات کسب کند و مکانیسم‌هایی که می‌تواند باعث کاهش خستگی صدا و بهبود عملکرد، لذت بخشی و کیفیت صدا شوند را بشناسد.

نویسنده : علیرضا پوراستاد

بر گرفته از مقالۀ دکتر لسلی.جِی.سالکِد (مدرس ارشد، دانشگاه اوکلند)

    سبد خرید